काठमाडौं — जेन्जी आन्दोलनका क्रममा घाइते भएका १८ वर्षीय युवा कृष्ण कुमार (रोहन हंङ्क)नेपाल सरकारको युवा श्रम तथा रोजगार मन्त्रालय अन्तर्गत राष्ट्रिय युवा परिषद्को कार्यकारिणी सदस्यमा मनोनित भएका छन्। आन्दोलनका क्रममा प्रतिनिधिसभा भवन अगाडि गोली लागेर गम्भीर घाइते भएका रोहनको शरीरमा अहिले पनि तीनवटा गोलीका छर्रा रहेको बताइएको छ।
रोहन जेन्जी आन्दोलनका क्रममा २३ गते
प्रतिनिधिसभा भवन अगाडि गोली लागेर घाइते हुने प्रारम्भिक युवामध्ये एक हुन्। आन्दोलनका क्रममा सुरक्षाकर्मीको गोली लागेपछि उनको कुममुनि गोलीका तीनवटा छर्रा अड्किएको र उपचारका क्रममा सबै छर्रा निकाल्न नसकिएको बताइएको छ।
कम उमेरमै राज्य र व्यवस्थासँग सम्बन्धित मुद्दामा सडकमा उत्रिएका सुनार केवल आन्दोलनका घाइते युवा मात्र होइनन्। उनी जेन्जी नेपालका संस्थापक केन्द्रीय सदस्यका रूपमा समेत सक्रिय रहँदै आएका छन्। युवाको आवाज, अधिकार, सहभागिता र राज्यका निकायमा युवाको अर्थपूर्ण प्रतिनिधित्व हुनुपर्ने विषयलाई उनले आन्दोलनका क्रममा निरन्तर उठाउँदै आएका थिए।
गोलीको पीडा बोकेर युवाको जिम्मेवारीमा
आन्दोलनका क्रममा लागेको गोलीको पीडा अझै शरीरमा बोकेर हिँडिरहेका सुनारका लागि राष्ट्रिय युवा परिषद्को कार्यकारिणी सदस्यमा भएको मनोनयनलाई उनको व्यक्तिगत उपलब्धिभन्दा पनि आन्दोलनमा सहभागी युवाको आवाज संस्थागत गर्ने अवसरका रूपमा हेरिएको छ।
१८ वर्षको उमेरमै राज्यको युवा नीतिसँग प्रत्यक्ष जोडिने जिम्मेवारी प्राप्त गर्नु रोहनका लागि चुनौतीसँगै ठूलो अवसरसमेत हो। सडकमा युवाको आवाज उठाउने भूमिकाबाट अब राज्यको औपचारिक संयन्त्रभित्र बसेर युवासम्बन्धी नीति, कार्यक्रम तथा निर्णय प्रक्रियामा योगदान पुर्याउने जिम्मेवारी उनको काँधमा आएको छ।
आन्दोलनमा घाइते भएका युवामध्येबाटै राज्यको युवा संयन्त्रको महत्वपूर्ण जिम्मेवारीमा प्रतिनिधित्व हुनु आफैंमा अर्थपूर्ण घटनाका रूपमा हेरिएको छ। यसले आन्दोलनका क्रममा उठाइएका युवा सरोकारलाई केवल सडकको आवाजमा सीमित नराखी नीति निर्माण र कार्यान्वयनको तहसम्म पुर्याउन सक्ने अपेक्षा पनि गरिएको छ।
प्रतिनिधिसभा भवन अगाडिको त्यो दिन
जेन्जी आन्दोलनका क्रममा प्रतिनिधिसभा भवन अगाडि भएको प्रदर्शनमा सहभागी हुँदा सुनारले आफ्नो जीवनकै कठिन परिस्थिति सामना गर्नुपर्यो। १८ वर्षको कलिलो उमेरमा गोली लागेपछि उनले अस्पतालको उपचार, शारीरिक पीडा र लामो स्वास्थ्य संघर्ष व्यहोर्नुपरेको छ।
कुममुनि अझै रहेका तीनवटा गोलीका छर्रा उनका लागि आन्दोलनको एउटा पीडादायी सम्झना मात्र होइनन्, त्यो समयको प्रत्यक्ष साक्षीसमेत बनेका छन्।
आन्दोलनमा सहभागी हुँदा उठाएको आवाजको मूल्य उनले आफ्नै शरीरबाट चुकाउनुपरेको अवस्था भए पनि उनी युवाको मुद्दाबाट पछि हटेनन्। घाइते अवस्थामै पनि युवाको अधिकार, सहभागिता र सामाजिक परिवर्तनका विषयमा सक्रिय रहनु उनको संघर्षको अर्को पाटो हो।
आन्दोलनदेखि राज्यको जिम्मेवारीसम्म
कृष्ण कुमार (रोहन हंङ्क)को यात्रा सडक आन्दोलनदेखि सरकारी जिम्मेवारीसम्म पुगेको छ। भाद्र २३,२४ को क्रममा घाईते भएका र सरकारबाट घाईते परिचयपत्र बाहकहरुको एक मात्र अभिभावकत्वको रुपमा रहेको आधिकारिक संस्था घाईते जेन्जी नेपालका संस्थापक केन्द्रीय सदस्यका रूपमा युवाहरूलाई संगठित गर्ने र उनीहरूको आवाज उठाउने भूमिकामा रहेका सुनार अब राष्ट्रिय युवा परिषद्को कार्यकारिणी सदस्यका रूपमा युवासम्बन्धी नीति र कार्यक्रम निर्माण तथा कार्यान्वयनमा आफ्नो भूमिका निर्वाह गर्ने अवस्थामा पुगेका छन्।
युवा पुस्ताले परिवर्तनको माग गर्दै सडकमा उठाएको आवाजलाई राज्यले संस्थागत रूपमा सम्बोधन गर्नुपर्ने बहस भइरहेका बेला रोहनको मनोनयनलाई त्यसैको एउटा महत्वपूर्ण उदाहरणका रूपमा पनि हेरिएको छ।
यद्यपि, यो जिम्मेवारीसँगै उनीमाथि ठूलो अपेक्षा र चुनौती पनि थपिएको छ। आन्दोलनमा सडकमा देखिएको युवाको असन्तुष्टि, बेरोजगारी, अवसरको अभाव, राज्य संयन्त्रमा युवाको न्यून सहभागिता तथा भविष्यप्रतिको अनिश्चिततालाई नीतिगत तहमा सम्बोधन गर्ने वातावरण निर्माण गर्नु उनको प्रमुख चुनौती हुनेछ।
‘घाइते युवाको आवाज’ बन्ने अपेक्षा
राष्ट्रिय युवा परिषद्को कार्यकारिणी सदस्यमा मनोनित सुनारबाट आन्दोलनका क्रममा घाइते भएका युवाको अवस्था, उनीहरूको उपचार, पुनर्स्थापना, रोजगारी तथा भविष्यका विषयमा समेत प्रभावकारी पहल हुने अपेक्षा गरिएको छ।
आन्दोलनमा गोली लागेर शरीरमा अझै तीनवटा छर्रा बोकेका १८ वर्षीय युवाले अब राज्यकै युवा संयन्त्रमा बसेर युवाको पक्षमा निर्णय प्रक्रियामा योगदान पुर्याउने अवसर पाएका छन्।
उनको मनोनयनले एउटा महत्वपूर्ण सन्देश दिएको छ—युवाको आवाज सडकमा मात्र सुनिने होइन, राज्यका नीति निर्माण गर्ने ठाउँसम्म पनि पुग्नुपर्छ।
गोलीको पीडा अझै शरीरमा बोकेर जिम्मेवारीको नयाँ यात्रामा प्रवेश गरेका रोहनका लागि अबको बाटो चुनौतीपूर्ण छ। तर आन्दोलनका क्रममा उठाएको युवाको आवाजलाई संस्थागत नीति र व्यवहारमा रूपान्तरण गर्न सके उनको यो नियुक्ति व्यक्तिगत सम्मानमा मात्र सीमित रहने छैन; यो नयाँ पुस्ताको प्रतिनिधित्व र राज्य संरचनामा युवाको अर्थपूर्ण सहभागिताको एउटा महत्वपूर्ण अध्याय बन्न सक्नेछ।
