अब हामी मौनताको इतिहास लेख्दैनौँ,
अब हामी डरको भाषा बोल्दैनौँ।
अन्यायको पर्खाल अग्लो होला,
तर हाम्रो विश्वास त्योभन्दा अझ उचो छ।
हामी हातमा प्लेकार्ड मात्र बोकेर आएका होइनौँ,
हामी हजारौँ सपनाको आवाज बोकेर आएका हौँ।
हामी मुठीमा रिस होइन,
सत्यको साहस बाँधेर सडकमा उभिएका हौँ।
हाम्रो रगतमा देश बग्छ,
हाम्रो पसिनामा भविष्य पलाउँछ।
यो माटो बेच्नेहरूका लागि होइन,
यो माटो बचाउनेहरूका लागि हामी लडिरहेका छौँ।
भ्रष्टाचारको कालो रात
जति गाढा भए पनि,
एक दिन सत्यको बिहानी
अवश्य उदाउँछ भन्ने विश्वास
हाम्रो हरेक पाइला भित्र जीवित छ।
हामी कुर्सी खोज्न निस्किएका होइनौँ,
हामी न्याय खोज्न निस्किएका हौँ।
हामी सत्ता ढाल्न होइन,
व्यवस्था सच्याउन उठेका हौँ।
किनकि देश केवल भवन र सीमाले बन्दैन,
देश त जनताको सम्मान र न्यायले बन्छ।
निदाएका शासकहरूलाई
हाम्रो आवाजले ब्यूँझाउनेछ।
किनकि मौन बसेको युवा
एक दिन इतिहासको सबैभन्दा ठूलो प्रश्न बन्छ,
र उठेको युवा
त्यही इतिहासको सबैभन्दा सुन्दर उत्तर।
हामी डिजिटल युगका सन्तान हौँ,
तर हाम्रो आत्मा यही माटोको सुगन्धले बनेको छ।
हामी प्रविधिसँगै अघि बढ्छौँ,
तर मातृभूमिप्रतिको प्रेम
हाम्रो रगतको प्रत्येक थोपामा बगिरहेको छ।
आज सडकमा उठेको यो भीड
भीड मात्र होइन,
यो एउटा पुस्ताको चेतना हो।
यो एउटा युग परिवर्तनको उद्घोष हो।
जहाँ डरको अन्त्य हुनेछ,
र आशाको नयाँ बिहान सुरु हुनेछ।
हामी थाक्ने छैनौँ,
झुक्ने छैनौँ,
किनकि हाम्रो यात्राको अन्त्य
कुनै पद वा पुरस्कार होइन—
हाम्रो लक्ष्य त यस्तो नेपाल हो,
जहाँ कुनै युवाले न्यायका लागि सडकमा रगत बगाउन नपरोस्,
जहाँ कुनै आमाले आफ्ना सन्तान गुमाएर रोइरहन नपरोस्,
र जहाँ सत्य बोल्नु अपराध होइन,
गौरव बनेर बाँचोस्।
त्यसैले सुन, समय!
हामी आएको पुस्ता फर्किने छैन।
अन्यायका पर्खालहरू ढल्नेछन्,
भ्रष्टाचारका सिंहासनहरू हल्लिनेछन्,
र सत्यको उज्यालोले
नयाँ नेपालको इतिहास लेखिनेछ।
किनकि हामी केवल युवा होइनौँ—
हामी परिवर्तनको नाम हौँ।
लेखक रोहन हंक २०८२ भाद्र २३,२४ को जेन्जी बिद्रोहको क्रममा गोलि लागेको घाईते हुन
